Friday, September 16, 2011

ေစာင့္ေလမ်ဳိးႏြယ္..

                               
                   ေစာင့္ေလမ်ဳိးႏြယ္...( ၃ )..နိဂုံးပုိင္း

3 ႏွစ္ၾကားျပီးေနာက္ .......
"mom...ဘာလုပ္ေနတာလဲဟင္"
အနီးတြင္ထိုင္ေနေသာသားေလးက သူမအား နားမလည္ဟန္ျဖင္႕ေမးလိုက္သည္။
"ေႀသာ္--သားသား--mom ဘုရားရိွခိုးေနတာေလ။ ေဟာဟိုမွာေတြ႕လား။
အဲဒါသားသားတို႕ ဘုရားႀကီးေပါ႕။ သားသားလည္း ရိွခိုးရမယ္ေနာ္"။
သားေလးကိုသူမရင္ခြင္ထဲထိုင္ေစလိုက္သည္။ လက္ႏွစ္ဖက္ကို
လက္အုပ္ခ်ီပံုစံျပဳေစ၍ နဖူးထက္တြင္ တင္ေပးရင္း ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးရိွရာသို႕
ဦးတိုက္ထားလိုက္သည္။
"သားသားလိုက္ဆိုစမ္း mom ဆိုသလိုလိုက္ဆိုစမ္း .........."
"..ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၦာမိ.......၊
ဓမံၼ သရဏံဂစၦာမိ....၊
သံဃံ သရဏံ ဂစၦာမိ။ "
သားေလးကို တုိင္ေပးရင္း သူမေရာသားေလးပါ သရဏဂံုေဆာက္တည္ျပီး ျဖစ္သည္ဟု
မွတ္ယူလိုက္သည္။
..............**------**----- xxxxxxxx-----****-----****.............
ဘုရားကျပန္လာျပီး ေနာက္တေန႕မွာပင္ သူမခင္ပြန္းက ဆန္႕က်င္ဘက္ျဖစ္လြန္းေသာ စကားတစ္ခြန္းျဖင္႕ တိုင္ပင္ခဲ႕ပါသည္။
"ခ်ိဳ-သားေလးကိုကို xxxx ခၚသြားအံုးမယ္"
"အို-သားေလးက.. အခုမွေလးႏွစ္ေက်ာ္ရံုေလးရိွေသး တာ ငယ္ပါေသးတယ္။ အစ္ကိုရယ္ျဖည္းျဖည္းမွေခၚတာေပါ႕။"
"ကို..ဆရာတစ္ေယာက္နဲ႕တိုင္ပင္ျ ပီးျပီေခၚသြားမွျဖစ္ေတာ႕မယ္။"
ဆႏၵ၏ေနာက္မွာအာဏာတို႕ ေရာစြက္ေနေသာ သူမခင္ပြန္း၏စကားလံုးမ်ားကို
သူမေတာ္လွန္တားျမစ္ႏိုင္စြမ္း မရိွခဲ႕ပါ။ အိမ္ေထာင္ဦးစီးမဟုတ္ပါလား ......
.....................**....... ................**.....................*...................
xxxxxx.............xxxxxx............
"ေအးမာ�yle="text-align: center;"> အေရးတႀကီး ေခၚသံႀကားလိုက္ရသည္။
"မခ်ိဳ-----မခ်ိဳ----မခ်ိဳ"
"ဟဲ႕----ဘာလို႕ဒီေလာက္အေရးတႀကီး ေခၚေနရတာလဲ"
"အစ္မေယာက်္ားမွာသြားတယ္ .. ၀တ္ေက်ာင္းကအျပန္ နင့္သားကို 
ခ်င္းခ်င္း၀ိုင္းရိုက္လို႕ ေခါင္းကြဲတာ ..အဲဒါ ေဆးရံုကိုအျမန္လိုက္ခဲ႕ပါတဲ႕"
လ်စ္လ်ဴရွုခဲ႕မိတယ္။ ဒါေႀကာင္႕ ငါဟာ.. ဘာသာလဲဆံုး၊ သာiv style="text-align: center;">
သူမရင္ထဲ မီးစႏွင္႕ထိုးသြင္းခံရသကဲ႕သို႕ ခံစားလိုက္ရသည္။ ရပ္ထားေသာ
ႀကမ္းျပင္ေနရာသည္ ဦးစိုက္ကၽြမ္းျပန္ ျဖစ္သြားသည္ဟု မွတ္ထင္လိုက္ရသည္။
ေဆးရံုကိုအျမန္ဆံုးလိုက္သြားလိုက္သည္။ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ျဖစ္ေနေသာ
သားေလးအေလာင္းကို ေတြ႕လိုက္ေတာ႕ သူမရင္ထဲဆို႕နင္႕သြားသည္။ သားေလးအား
ႀကီးစြာေသာသနားျခင္းႏွင္႔အတူ လက္လြတ္ဆံုးရံွုးလိုက္ရျပီဟူေသာအသိေႀကာင္႕
ႏွလံုးသားသည္ တဆက္ဆက္တုန္ေန၏။ ငိုရိွုက္ လိုက္သည္႕တိုင္
ရင္၀၌တစ္ဆို႕ေနေသာေႀကာင္႕ အသံထြက္မလာေတာ႕။ သားေလးအား
သျဂိဳလ္ျပီးစီးသည္႕ေန႕မွာပင္ သူမခင္ပြန္းက
ပေဟဠိဆန္ေသာေမးခြန္းတစ္ခုကိုေမးလာသည္။
"ခ်ိဳ--ကိုယ္တို႕သားေလးဆံုးရတာ ဘာေႀကာင္႕လဲသိလား"
"သိတယ္ေလ--ရွင္႕ေႀကာင္႕ေပါ႕။ သားကုိေခၚသြားလို႕ေပါ႕။
ကၽြန္မေခၚမသြားနဲ႕အံုးလို႕ တားပါလွ်က္နဲ႕ ဇြတ္အတင္းေခၚသြားတယ္။
ရွင္႕ေႀကာင္႕ကၽြန္မသားေသရတာေလ။"
သားေလးအတြက္ ခံစားခဲ႕ရေသာ နာက်င္မွုႏွင္႕ေဒါသတို႕ ေရာစြက္ေနသည္ေႀကာင္႕
သူမႀကမ္းတမ္းစြာေျပာဆိုပစ္လိုက္သည္။
"ေအးငါလည္း အဓိကတရားခံဘယ္သူလည္းဆိုတာ သိေစခ်င္လို႕ မင္းကိုေမးတာ။
သားေလးမဆံုးခင္ေန႕က အျပင္သြားတဲ႕ကိစၥ အိမ္နီးခ်င္းေတြေျပာလို႕
ငါအားလံုးသိျပီးျပီ။
သားေလးကို မင္းတို႕ေရႊတိဂုံဘုရားေခၚမသြား ခဲ႕ရင္ ငါလည္း xxxxx ပို႕ဖို႕
အေလာတႀကီး စီစဥ္မွာမဟုတ္ဘူး။ သားေလးဆံုးစရာ အေႀကာင္းမရိွဘူး။
သားေလးဆံုးရျခင္းရဲ႕ အဓိကတရားခံက..မင္းကြ..။ မင္းသိရဲလား။"
"အို--ရွင္မဆိုင္တဲ႕ကိစၥကိုလာျ ပီးမစြပ္စြဲပါနဲ႔ အေမတစ္ေယာက္က
သူ႔သားတစ္ေယာက္ကို သူတို႔ဘုရားေခၚသြားတာ အျပစ္ေျပာစရာမဟုတ္ဘူး။
ဒါဘာထူးဆန္းလဲ"
"ေအးသူမ်ားေတြအတြက္ မထူးဆန္းေပမယ္႕ မင္းအတြက္ထူးဆန္းတယ္ကြ မင္းကိုယ္မင္းျပန္ေမးႀကည္႕စမ္း။ ဘာ--ဘာသာ၀င္လဲဆိုတာ၊ မင္းက
xxxx  ဘာသာ၀င္ျဖစ္ေနၿပီေလ"။
သူမရယ္သြမ္းေသြးရင္းျပန္လည္ေခ် ပလိုက္သည္။
"ဟင္း--ဟင္း--ဟင္း၊ ကၽြန္မလား ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေလ။
ကၽြန္မေရႊတိဂံုဘုရားႀကီးဆီမွာ သရဏဂံုေဆာက္တည္ျပီးသြားျပီ
အခုကၽြန္မဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္ေနျပီေ လ"
"ဘာ---ဘာေျပာတယ္။ မင္းေစာ္ကားတယ္ေပါ႕။ ငါတို႕ဘာသာထဲ၀င္ျပီး တျခားဘာသာ ျပန္ေျပာင္းတယ္ေပါ႕"
"ေစာ္ကားတာမဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္မရဲ႕ကိုယ္ပိုင္အခြင့္အေရး ကို
ကၽြန္မဘာသာဖန္တီးယူတာ။ အခုကၽြန္မမွာ သားေလးလဲမရိွေတာ့ဘူး။
ဘာမွငွဲ႕ကြက္စရာအေႀကာင္းမရိွေတာ့ဘူး။ ဒီေတာ႕ ရွင္႕ကို ဆက္ျပီး
မေပါင္းႏိုင္ေတာ႕ဘူး။ ကၽြန္မရဲ႕အခြင္႕အေရးေတြကို ကၽြန္မဆက္ျပီး
အဆံုးအရံွုးမခံႏိုင္ေတာ့ဘူး"
"ေအး--ဒါဆိုရင္ေကာင္းျပီေလ အိမ္မွာရိွတဲ႕ပစၥည္းကိုေတာ႕ မင္းဘာတစ္ခုမွ
ရလိမ္႕မယ္မထင္နဲ႕ မင္းႀကိဳက္တဲ႕ ေနရာသြားႏိုင္တယ္"။
သူမအ၀တ္အစားမ်ားကို အိမ္ေထာင္က်စဥ္က ယူလာခဲ႕ေသာအိတ္ျဖင့္ ထည္႕၍
သေဘၤာဆိပ္သို႕ ထြက္လာခဲ႕သည္။ သူမအတြက္ ေရွ႕ဆက္ျပီးလုပ္ရမည္႕အလုပ္ႏွင္႕
သြားရမည္႕ေနရာအတြက္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုကို ခိုင္မာစြာ ခ်လိုက္သည္။
ခရီးသည္မ်ား နားေနခန္းသို႕၀င္၍ စာတစ္ေစာင္ေရးလိုက္သည္။
......xxxxxxx............... xxxxxx.............xxxxxx............
"ေအးမာ၊ မေဆြ၊ ခင္မိုး။ ငါစာေရးလိုက္ပါတယ္။ နင္တို႕ဒီစာကို ဖက္ေနတဲ႕
အခ်ိန္မွာ ငါဟာမခ်ိဳအျဖစ္နဲ႕မဟုတ္ေတာ့ပဲ
ေလာကီကိုစြန္႕ခြာသြားတဲ့သီလရွင္ တစ္ပါး ျဖစ္ေနပါျပီ။ ငါေလ တို႕ငယ္ငယ္က
ႏုတ္တိုက္က်က္ခဲ႕ဘူးတဲ႕ သားသမီးက်င္႕၀တ္ငါးပါး လကၤာထဲက
"ေစာင္႕ေလမ်ိဳးႏြယ္"ဆိုတဲ့စာေႀကာင္းေလးကို မိုက္မဲစြာ
လ်စ္လ်ဴရွုခဲ႕မိတယ္။ ဒါေႀကာင္႕ ငါဟာ.. ဘာသာလဲဆံုး၊ သားလဲဆံုး၊
ဘ၀လည္းဆံုးခဲ႕ရတယ္။ အမ်ိဳးအႏြယ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ဘို႕တာ၀န္ပ်က္ကြက္သူ၊
ဒို႕ရဲ႕ခ်စ္စရာေက်းလက္စရိုက္ေတြနဲ႕ ေ၀းကြာသူလည္း ျဖစ္ခဲ႕ရတယ္။
နင္တို႕နဲ႕အတူ တျခားဒို႕ရဲ႕သူငယ္ခ်င္း ေတြကို ငါ႕လိုအျဖစ္မ်ိဳး
မႀကံဳရေအာင္ ငါ႕ဘ၀ကို သင္ခန္းစာယူျပီး အိမ္ေထာင္ျပဴမမွားႀကပါနဲ႔လို႕
ငါသတိေပး တိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္"။
နင္တို႕ရဲ႕သူငယ္ခ်င္း
မခ်ိဳ
...........xxxx.............. xxxxx.................xxxxx................xxx....
စာအိတ္ကိုပိတ္၍ ဧရာ၀တီသေဘၤာစာေရးႀကီးအား သူမတို႕ရြာသို႕ ေပးဘို႕ရန္
မွာႀကားလိုက္သည္။ ဤစာသည္ ဆံုးရွုံးခံဘ၀ျဖင္႕ရင္း၍ရခဲ႕ေသာ သူမ၏
ေနာင္တေ၀ဒနာမ်ား အတြက္ သူမတက္ႏိုင္ေသာအစားထိုးကုသမွုဟု ခံယူလိုက္သည္။
သေဘၤာမ်ားဥဒဟိုသြားလာေနေသာရန္ကု န္ျမစ္ျပင္ႀကီးကို ေက်ာခိုင္းလိုက္သည္။
သူမရင္ထဲမွာ အိမ္ေထာင္ေရး ေနာင္တမ်ား၊ ဘ၀သင္ခန္းစာမ်ား၊ ေလာကီသံေ၀ဂမ်ား၊
ေပြ႕ပိုက္ထည္႕သြင္းလွ်က္ သူမ၏ေျခလွမ္းမ်ားက သီလရွင္မ်ားေနေသာ
ေက်ာင္းတိုက္ဆီသို႕တေရြ႕ေရြ႕။ တေရြ႕ေရြ႕


(ဤ၀တၳဳတိုေလးသည္ အျဖစ္ပ်က္မွန္တစ္ခုအား အေျခခံျပီး ခံစားေရးဖြဲ႕ထားေသာ၀တၳဳတိုတပုဒ္ျဖစ္ပါသည္။)

You do all performance on everything is your morally.
အရာရာတိုင္းအေပၚ သင္ၿပဳမူေဆာင္ရြက္သမွ်ကိစၥ တိုင္းသည္ သင္႔၏ ကိုယ္က်င္႔တရားပင္ ၿဖစ္သည္။

မွတ္ခ်က္ ။      ။ ဤေဆာင္းပါးသည္ မည္သည့္ဘာသာကိုမွ် ထိခိုက္လိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္မရွိပဲ မိမိ ဘာသာ၀င္ အတြက္သာ ေစာင့္ေလမ်ုိးႏြယ္ဆိုော ၀တၱရား အရအသိေပး တိုက္တြန္းခ်င္းသား ျဖစ္သည္ ။
မိမိ ဘာသာအား ေစာင့္ေရွာက္ေသာ ေဆာင္းပါးျဖစ္သည္ေၾကာင့္ မည္သည့္ဘာသာကိုမွ် မထိခိုက္ပါ ။
    ေရာက္လာသူအေပါင္းရႊင္လမ္းခ်မ္ေျမ႕ၾကပါေစ..ေရႊဝန္းရတနာ..(၁၆.၉.၁၁)ေသာၾကာေန႔
ဤေဆာင္းပါကုိျမန္မာအမ်ဳိးသမီမ်ားအတြက္မည္သူမဆုိျဖန္႔ေဝနုိင္ပါသည္။။။။။။။

No comments:

Post a Comment